A star is born

6 min.
A star is born

A star is born. Niet de film met Bradley Cooper & Lady Gaga, maar een persoonlijke droom die is uitgekomen. Lang hebben we erover nagedacht, lang hebben we gewikt en gewogen of we het zouden doen. Maar hé, het kon, dus gingen we ervoor.


Een zware bevalling. Letterlijk, want negen maanden duren lang als je wacht op iets waar je al heel lang naar uit hebt gekeken. Het begon allemaal vorig jaar, na de zomer. We reden pas anderhalf jaar met onze fraaie Toyota RAV4 hybride, maar vooral het elektrisch rijden smaakte naar meer, veel meer. Komt bij dat mijn lief gewoon niet in die auto durfde te rijden (te lange neus, en nog bijna 3 meter achter haar), wat natuurlijk niet echt prettig is in mijn situatie.

Iets anders ging er dus komen. Niet omdat het moest, maar omdat het kón. Auto’s is een beetje mijn ding geworden; ik regel en bepaal nagenoeg alles, behalve… de kleur! Die wordt door haar uitgezocht en bepaald, anders gaat het feest niet door. Nadat ik had bekeken wat er allemaal zo op de markt was en aan zat te komen maakte ik een shortlist.

Prio 1: het moest een plug-in hybride (PHEV) worden. Ik ben niet altijd in staat met kabels te sjorren of noodzakelijke laadpauzes te houden. En ik zit al helemaal niet te wachten op laadstations die overbezet, defect of ontoegankelijk voor me zijn. Een 100% elektrische gaat het dus nog niet worden; laadstress kan ik gewoon niet hebben. Dan heb ik liever een alternatieve bron om gewoon verder te komen in de vorm van een brandstofmotor.

Prio 2: Ik wil er minimaal 50-60 kilometer volledig elektrisch mee kunnen rijden, en liefst nog wat meer natuurlijk. Want stroom kost nu eenmaal heel wat minder dan benzine of diesel, dus hoe groter het bereik, hoe hoger op mijn shortlist. En dan moet het ook nog eens in het beschikbare budget passen, op welke manier dan ook (nieuwprijs, inruilwaarde, kortingen, etc).

Prio 3: Mijn rolstoel moest er natuurlijk inpassen, en daarnaast moest er ook nog wat kofferruimte overblijven. Nou, die lijst werd al snel heel kort. De meesten vielen af op elektrische range en kofferruimte, waardoor de keuze tussen 5 merken en modellen bleef steken. Waarvan er 3 nog niet leverbaar waren overigens, dus dat werd al wat lastig.

Tijd om de selectie nog verder te beperken: afspraken maken om auto’s te bekijken, proefritten te maken en de onderhandelingen op te starten. Al snel vielen er nog eens 2 af omdat ze of te klein, of te slecht uitgerust waren. Bleven er nog 3 over, waar ik ook daadwerkelijk mee heb gereden, en een offertetraject heb opgestart. Een ervan was de onvolprezen opvolger van mijn RAV4. Exact dezelfde auto, maar dan met een stekker. Aangezien de prijs niet overeenkwam met de uitvoering viel deze als eerste van de drie laatsten af. Ondanks alle moeite van de dealer om er eentje uit Duitsland te halen, want in Nederland waren deze nog niet leverbaar. Jammer, maar helaas.

De volgende waarmee ik ging rijden was een Kia Sorento. Waarvan ik al wist dat de PHEV versie nog net niet leverbaar was, maar die ik wel kon ervaren met gewone hybride. Nou, toen ik daarmee thuiskwam wist ik al dat deze het niet ging worden met zijn 4,80 meter lengte… Hiermee werd regel 1 overtreden: te lang, en daardoor nog erger dan de RAV4. Lekker rijden deed hij wel, maar waarom zouden we een 7-persoons auto nodig hebben? Niet dus, prullenbak.

Tenslotte was mijn oog al gevallen op een onverwacht merk: Mercedes-Benz. Ik had nooit stilgestaan bij het feit dat zij ook relatief betaalbare modellen bouwen, maar dan volgens de Duitse Premiumnormen die je van zo’n merk mag verwachten. Maar dan heb ik het wel over het instap SUV-model, gekscherend de “baby-Benz” genoemd. Een “kleine” Mercedes van nog steeds 4,41 meter lang (slechts 20cm korter dan de RAV4, net zo hoog en breed), met werkelijk alles wat ik graag in een auto wilde hebben.

A star is born #2

Aan alle prioriteiten en voorwaarden werd voldaan, tenminste, als je allerlei opties zou meebestellen. Maar eerst eens rijden. En dan, ja dan pas snap je waarom Mercedes zo speciaal is . Alles klopt gewoon (datzelfde gevoel had ik overigens inmiddels 11 jaar geleden ook bij onze BMW cabriolet). De stoelen, het materiaal van het interieur, de gelikte techniek van alle elektronische hulpmiddelen, de verlichting en gewoon het totaalplaatje.

Met die hele grote ster in de grille. Ruim een halve dag heb ik er eentje gehad om uit te proberen. Als eerste natuurlijk de rolstoel passen: Check! De vrouw ophalen en laten keuren: Check. 160 kilometer over allerlei wegen, paden en verkeerssituaties gereden: Check! Het was een feestje om daarmee te rijden, waarna de beslissing snel genomen was.

Begin december 2020. Het grote configureren en samenstellen begon. En daar kwamen de twijfels al, want als je optie A wilde hebben, moest je pakket A nemen, maar verviel optie B weer. En dat gebeurde enkele tientallen keren: hadden we de best mogelijke samenstelling, dan kon de kleur van de bekleding weer niet. We werden even moedeloos, al helemaal toen we de uiteindelijke prijs zagen. Toch maar naar de dealer om eens te praten, want na een week knutselen waren we er eigenlijk klaar mee. Maar de auto was wel zoals we hem graag wilden, en natuurlijk in de juiste kleur (anders, jawel, ging het niet door!).

Tijdens het gesprek met de verkoper bleek dat er best wat te onderhandelen viel. Uiteindelijk, na behoorlijk wat discussie heen en weer (er ontstond zelfs wat wederzijdse irritatie waar ik niet op in zal gaan, maar die heb ik op mijn eigen wijze weten weg te werken) kwamen we tot een fatsoenlijke deal. Goede inruilprijs voor mijn RAV4, fikse korting kunnen bedingen en een aflevertermijn van viereneenhalve maand. Offerte getekend, en gaan met die banaan.

Wat schetste mijn verbazing: 2 weken later (01-01-2021) werd de auto ineens € 1.600 goedkoper, en was een bepaalde optie niet meer leverbaar vanwege EU-wetgeving. Dus weer in onderhandeling, maar heel kort, met de mededeling “Daar komen we samen wel uit”. Om te beginnen werd een wallbox (3-fase oplaadsysteem) kosteloos geplaatst, doordat de dealer hem mee kon nemen in een eigenlijk al verlopen actie van de importeur.

Het prijsverschil werd hiermee al ruimschoots gecompenseerd, dus ik kon hier niet echt over klagen (behalve over de uitvoering: van opdrachtgever naar onderaannemer, naar onderonderaannemer, naar uitvoerder naar onderuitvoerder). Snap je het nog? Mooi, ik ook nog steeds niet. Maar eind goed, al goed: een werkende thuisoplader aan de muur was er alvast.

En toen kwam het wereldwijde chiptekort, en de werktijdverkortingen in de diverse autofabrieken door dat chip- en onderdelentekort én de verstorende Coronamaatregelen (in Duitsland werd daar even wat heftiger mee omgegaan). De ene afleverdatum was nog niet afgesproken of hij werd alweer opgeschoven. Het werd zelfs zo erg dat we de annuleringsclausule bijna hadden aangesproken, zo somber zag het eruit.

Zover kwam het gelukkig niet. Het was alleen erg jammer dat vanuit de organisatie weinig tot geen informatie werd gegeven; ik heb overal zelf achteraan moeten zitten. Gelukkig heb ik een kennis die in de fabriek in Rastatt werkt, dus die hield me zover hij kon nachecken op de hoogte, vooral van de bedrijfssluitingen en missende onderdelen. En met die kennis kon ik de dealer weer het vuur aan de schenen leggen, en dat heeft best wel gewerkt.

Los daarvan heb ik een behoorlijk scherpe brief naar de directie van Mercedes-Benz in Stuttgard gestuurd, uiteraard in mijn beste “Hochdeutsch”, met al mijn grieven erin verwerkt. Op een bijzonder respectvolle manier, maar wel dusdanig dat men zich wel degelijk aangesproken moest voelen. En de Duitse manier van werken kennende (ik heb er immers 15 jaar gewerkt en gewoond, dus ik weet hoe dat gaat) is die brief wel degelijk bij de “Vorstand” aangekomen. Misschien heeft dit er wel voor gezorgd dat het resultaat meer dan bevredigend was.

Dit geheel van omstandigheden en overmacht leidde ertoe dat de auto niet zoals afgesproken begin mei, maar uiteindelijk pas begin september werd geleverd (wat natuurlijk weer een effect had op de inruilprijs van de RAV4, maar dat bleek achteraf mee te vallen doordat ik zelf de prijs mocht bepalen). Maar wel afgeleverd met alles erop en eraan; een klein wondertje, omdat sinds augustus nagenoeg geen complete auto’s meer werden afgeleverd. Gebrek aan van alles en nog wat, ook weer door datzelfde chiptekort.

Wat zijn we blij met het eindresultaat. Onze eerste Mercedes-Benz, met alles erop en eraan wat nodig hebben, en wat we graag wilden hebben. Door de best wel heftige manier van onderhandelen viel het uiteindelijke prijskaartje ook nog eens mee, waardoor het gevoel eigenlijk alleen nog maar beter is geworden. A star is born, ONZE ster!

1 reactie

  1. Maatwerk duurt nou eenmaal langer, speciale wensen vaak nóg weer iets langer. Maar als je je auto dan ok hebt, héb je hem ook precies zoals je wilt.
    Ik wens jullie vele veilige kilometers toe. 🚗🚘

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: