A-team

Een paar Brabanders en een Tukker. Zomaar een handjevol mensen die door het lot bijeen zijn gebracht. Althans, iedere vier weken op vrijdagochtend.

Iedere vierde vrijdagochtend is het weer een klein feestje, als je tenminste de achterliggende oorzaak achterwege laat. Vier mensen (eventueel met begeleiding) die elkaar door een grillig lot iedere vier weken weer zien, iedere vier weken gezamenlijk aan het Infliximab infuus hangen om de sarcoïdose de kop in te drukken en te controleren. Dit groepje mensen is ziek, maar dat zou je niet zeggen als je rond die tijd op de Dagbehandeling Longziekten van het St Antonius ziekenhuis in Nieuwegein binnenkomt.

Dit vaste clubje heeft een reputatie. Onder de patiënten, de begeleiders en het personeel van de afdeling. Want het is gezellig, het is leuk, ongedwongen, droog maar vooral heel gaaf dat dit clubje, ondanks de last waaronder zij gebukt gaan deze behandeling als een klein feestje ondergaat. Want een feestje is het; vanaf het moment dat het groepje compleet is tot dat de eersten weer vertrekken.

Wij, het “self-proclaimedA-Team maken er een sport van om niet alleen een hoop grappen en grollen uit te halen, maar ook om het personeel flink te pakken te nemen. Want die krijgen anders alleen maar gezeur en gezever, klagen en klachten te verwerken. Het is dan ook voor hun een lekker ontspannen moment; even geen noodzaak om ieder woord af te wegen, gewoon even ontspannen met een groepje baldadige patiënten en hun begeleiding in de leeftijd van 30 tot 70+ jaar. En ja, ook zij doen net zo makkelijk mee; ook wij worden aardig in de zeik gezet op zijn tijd.

Onze vaste verzorgster is ook van de partij; zij weet hoe we onze koffie drinken, en ja, ook zij doet dapper mee in het onzinnige gebral en gegein. Het groepje verplegend personeel weet precies wat voor vlees ze in de kuip hebben; ik zag gisteren zelfs een van ons vaste team in haar burgerkloffie toch even komen werken, maar of dit iets met ons te maken had weet ik natuurlijk niet. Maar het is wel erg toevallig… (nietwaar Kristel?).

Die paar uurtjes ontspanning zijn hard nodig. Zo’n infuus hakt er behoorlijk in, en dat kan je dan op verschillende manieren ondergaan. Gelaten, of, zoals de meesten doen met een hoop gejammer en geklaag, of het gewoon accepteren en omarmen als een geschenk en dit vieren met een stukje gezelligheid. Wij kiezen voor het laatste; dat maakt het hele proces dragelijk en zelfs leuk! Niet alleen kijk ik uit naar deze behandeling omdat ik er fysiek aan toe ben; het stukje gezelligheid is minstens zo belangrijk om naar uit te kijken.

Het is maar net hoe je er zelf instaat. Van het personeel weten wij dat we de enigen zijn die dit op deze manier invullen, en ja, ze zijn oprecht blij dat we dit zo doen en ook zij kijken altijd uit naar deze happening. Stiekem verdenk ik een aantal van hen ervan dat er zelfs diensten worden geruild… Maar dat beeld ik me waarschijnlijk in.

Ik ben weer voorzien van mijn broodnodige levenssapje; mijn recuperatiedagje (bah, zeg maar gewoon een kutdag) is voorbij en ik voel me nu weer redelijk fit. Ergens is het wel vreemd om uit te kijken naar het moment dat die naald in de ader van je hand verdwijnt; hoe fijn het is om te weten dat je na korte tijd weer zoveel energie terugkrijgt van een halve liter vocht. En dat blijft voorlopig nog wel zo.

Verpleegteam, jullie zijn ons A-Team! Bedankt dat we mogen zijn zoals we zijn, en ons laten doen wat we het liefst doen omdat we nu eenmaal tot elkaar veroordeeld zijn. Ondanks alle grappen, steken onder water en al dan niet lollige practical jokes waarbij we jullie niet ontzien zijn we ontzettend blij met jullie. Ik zou het niet anders willen…

2 reacties

  1. Zoals jij het beschrijft, klinkt het inderdaad als een feestje. Mooi dat ook de begeleiders en het personeel hierin meegaan. Zo wordt iets wat niet leuk is toch een moment om naar uit te kijken.
    Ik hoop dat het A-Team nog lang samen gezellig bij elkaar zal blijven komen.
    Dank je voor deze positieve blog. 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Deze website gebruikt cookies. Door op OK te klikken ga je hiermee akkoord.

%d bloggers liken dit: