Bucket list

      4 Reacties op Bucket list

Een bucketlist, wie heeft er nu niet eentje? Iedereen heeft wel iets wat hij of zij (of het) nog wil doen voordat… nou ja, het niet meer kan. Wensen die in vervulling gaan, dromen die uitkomen. Maar ook gewoon praktische, materiële zaken waarvoor moet worden gewerkt, gespaard en gepland. Niet alles zal mogelijk zijn, maar omdat je nooit kunt weten hoe de dingen gaan verlopen zet je ze er toch maar op.

Ik heb al veel op die lijst gezet, en ook veel kunnen afvinken. Maar ik ben ook realistisch genoeg om ook zaken op die lijst te zetten waar ik afscheid van heb moeten nemen, omdat die tot de onmogelijkheden zijn gaan behoren. Die lijst, tja, dat is mijn Fuck-it list geworden. De naam zegt het al: rot op met alles wat niet meer kan. Opgedonderd met alles waar ik geen invloed op kan uitoefenen, dat gaat iemand anders maar regelen. Niet meer lijden maar leiden is de boodschap voortaan. Wat niet meer is of is geweest komt op die bijzondere lijst. Fuck it!

Ik ga deze twee lijsten dus vullen en afvinken. Te beginnen met alles wat ik niet meer als belemmering wil zien, alles dat ik gewoon als nieuwe realiteit ben gaan accepteren. Misschien dat iemand (buiten ikzelf) daar nog iets mee kan doen; het is maar een ideetje. Want ik lees nog veel te veel verhalen, berichten en klaagzangen van mensen (ja, ook medepatiënten uit eigen kring) die kennelijk niet in staat zijn om te accepteren dat hun leven voorgoed is veranderd. En dat betekent aanpassen en nieuwe plannen maken. Zij die dat niet kunnen kan ik alleen maar adviseren hier nog maar eens goed over na te denken, want er is nog heel wat moois uit het leven te halen. Neem maar van mij aan dat ik weet waar ik het over heb; been there, done it!.

Mijn Fuck-it list.

  1. Bergen beklimmen en andere avonturen van die strekking. Tijdens mijn diensttijd veel gedaan, maar dat gaat me niet meer lukken. Fuck it.
  2. Het Kanaal overzwemmen. Heb ik nooit gedaan, en gaat ook niet meer gebeuren met een lamme poot. Fuck it.
  3. Partijtje dansen? Nou nee, forget it. Gaat hem niet meer worden, dus Fuck it.
  4. Gewoon een rondje lopen, zonder hulpmiddelen, zonder iedere 50 meter te moeten stoppen of onderuit te gaan. Zal naar alle waarschijnlijkheid niet meer gaan gebeuren, so be it. Fuck it.
  5. Pijnloos de dag doorkomen. Nou, zal er niet meer van komen, dus Fuck it.
  6. 24/7 met sarcoïdose bezig zijn. Niet meer! Ik heb gemerkt dat ik daar helemaal niets mee opschiet, dus dat gaat hem niet meer worden. Sorry Sarcoidose.nl, maar ik wil het niet meer. Dus helaas voor het grootste deel van mijn vrijwilligerstaken: Fuck it.
  7. Resumé: Een ‘normaal’ leven leiden, dat doe ik al jaren niet meer. Fuck it.
  8. Deze lijst is nog vele malen langer, maar ik wil niemand deprimeren. Mocht je je storen aan mijn taalgebruik, dat mijn excuus. Maar dit is mijn manier van afscheid nemen: Fuck it!

De Bucket list.

  1. Mijn zus bezoeken in Zuid Australië. Bovenaan deze lijst, en het gaat gewoon een keer gebeuren. Zodra onze fysieke situatie dat toelaat, zodra ik niet iedere vier weken meer aan het infuus moet hangen. Wordt voor gespaard en gepland, Check!
  2. Vakantie. Al zeven jaar zijn we niet meer op vakantie geweest. Tenminste, niet meer dan een weekendje weg. We gaan gewoon, en wel dit jaar nog. Wanneer weten we nog niet; op bezoek bij onze Belgische vrienden Helga en Dirk is al min of meer afgesproken, dus daar plakken we een weekje aan vast. Staat in de planning; Check!
  3. Afscheid nemen van mijn leven als full-time sarcoïdosepatiënt. Ik ben daar al druk mee bezig, en “more to come“. Alles wat ons is overkomen is vast ergens goed voor geweest, en daarop gaan we verder bouwen. Dus: op naar de volgende levensfase: Check!
  4. Meer tijd en aandacht besteden aan diegene die me altijd en overal onvoorwaardelijk in heeft gesteund, en er altijd voor me was en is. Inhalen wat is blijven liggen is geen optie, maar er gewoon meer voor haar zijn kan en moet altijd. Check!
  5. Resumé: Er is nog zoveel moois te doen en beleven. Tijd om mijn beperkingen ook als zegening te benaderen, want er zitten stiekem ook wel voordelen aan; bij voorbaat excuus voor onderstaande opsomming, die bij sommige mensen de nodige vraagtekens zal oproepen:
    • Ik heb altijd een parkeerplaats. Dankzij de blauwe kaart achter mijn ruit. Check!
    • Iedereen helpt. Overal staan mensen voor je op, altijd een goede plaats. Check!
    • Ik ‘moet‘ niets meer. Als zijnde volledig afgekeurd kan ik in principe doen en laten wat ik wil, want de maandelijkse uitkering komt automatisch binnen. Ook voor dit: Check!

Voor de vierde keer in mijn leven ga ik de boel dus grondig omgooien. Weer een enorme berg ervaring erbij en vooral wijze levenslessen geleerd. Iedereen gaat hier op de eigen manier mee om; ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik het ook echt op mijn eigen manier kan doen. Wat niet wil zeggen dat ik nu ineens weer van alles kan; het is meer een ‘mindsetting‘ dat ik het anders wil, en dus ook ga doen. Mijn behandelend arts zei me ooit eens “Ik heb mensen na tien jaar uit hun rolstoel zien opstaan“. Ik geloofde haar best wel, maar meer op de manier van “ja het zal wel“. Nu ben ik een paar jaar verder, en ik weet nu dat het meer is dan “het zal wel“, en dat ze gelijk heeft gehad met de onderliggende boodschap. Met de juiste instelling kan het echt gebeuren, ondanks dat het fysiek niet heel veel beter is geworden dan destijds. Maar mentaal ben ik enorm sterker geworden, juist door alle ellende en negatieve zaken op de fuck-it list te zetten. Die rolstoel? Die ligt achterin de auto; en is er wanneer ik hem nodig heb. En als ik hem dan pak gebruik ik hem met plezier, want hij geeft mij de vrijheid om te doen wat ik wil. Datzelfde geldt voor de wandelstok, waarvan ik dacht nooit meer zonder te kunnen. Ook die ligt achterin de auto; ook die is gepromoveerd van fysieke naar mentale metgezel, maar altijd daar waar ik hem nodig heb.

Intussen heb ik al een aantal vrijwilligerstaken binnen Sarcoidose.nl kunnen afstoten. Leuk is dat niet, voor de club en ook voor mijzelf, maar ik heb de ziekte inhoudelijk gezien niet voor niets met een heel goede reden op de fuck-it list geplaatst. Ik blijf natuurlijk wel actief binnen de club, maar zal me beperken tot datgene waarvoor ik in eerste instantie vrijwilligerswerk ben gaan doen: website- en technisch beheer uitvoeren. Daarnaast ben en blijf ik gewoon lid, en spring bij waar nodig. Ik ga me echter niet meer met projecten bezighouden die me constant confronteren met dat wat ik niet verder meer kan beïnvloeden. Helaas moeten anderen dat nu gaan doen; ik voel me nu te goed en mentaal te sterk om in mijn ogen weer terug te vallen in het kringetje van “ziek zijn”. Zoals gezegd ga ik van lijdend naar leidend voorwerp, en ben klaar met mijn ondergeschikte rol.

De emmer is nu deels gevuld. Nu wordt het zaak er regelmatig in te kijken hoever we zijn met alles wat we erin hebben gegooid. Ik kan nu al zeggen dat het erg bevrijdend werkt; ik zie steeds beter waar ik naartoe wil, en wat ik los moet laten wat me tegenhoudt. Ik kijk met een goed gevoel terug waar we vandaan komen, en gebruik dat om de route bij te stellen waar nodig…

4 thoughts on “Bucket list

  1. mfleers

    Top! Bucketlist heb ik altijd een overdreven item gevonden, maar een fuckitlist vind ik een geweldig idee! Goed bezig meneer!

    Reply
  2. Wim

    Goed Rob, dat je zover bent en je vooral richten op wat je wel kunt dan gaat alleen maar beter. Ik heb ook leren leven met een nieuwe knie en een gebroken ruggenwervel. Het gaat prima door me vooral te richten op de zaken die wel gaan, veel succes.

    Reply
  3. Thea Lubbers

    Wat een mooie gedacht. Bucket list en fuck it. Zou bij mij waarschijnlijk ook wel kunnen werken. Dank je.

    Reply

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.