Carpe Diem

      Geen reacties op Carpe Diem

Je hebt zo van die dagen… Dan denk je “Ik kan de hele wereld aan!“. Terecht, misschien, maar dan alleen geldig op dat moment.

Na een redelijk inspannende dag gisteren, inclusief weer een tripje naar mijn inmiddels “2e huisadres” in Nieuwegein dacht ik dat ik weer een paar dagen nodig zou hebben om daarvan bij te komen, maar deze keer leek het verhaal een totaal andere wending te nemen.

Vanmorgen stond ik op, na alweer een (zeker voor mijn doen) goede nachtrust. Ik heb geslapen, en gedroomd. Gedroomd van een gelukzalig moment dat ik de wandelstok kon laten staan, en ik mezelf zonder noemenswaardige problemen of hulpmiddelen van A naar B kon verplaatsen.

Wat een heerlijke manier om wakker te worden, dus opgestaan, en… Tjonge, ik droom nog. Ik stap uit bed, een beetje gammel en onzeker, maar wat een gevoel! Bijna fluitend naar de badkamer gelopen, douchen, afdrogen en aankleden, en (voor de zekerheid) toch maar met de traplift naar beneden. En daar stond-ie dan, zoals iedere ochtend op zijn eigen plekje op me te wachten: mijn trouwe metgezel in mijn dagelijks leven, de wandelstok.

Terugdenkend aan het heerlijke gevoel van weleer besloot ik in een opwelling om hem lekker op zijn plekje te laten staan, en zonder hem naar de keuken te gaan. En wat denk je, geen probleem! Alweer bijna fluitend (misschien wel letterlijk) naar de keuken, nou ja, gelopen, ontbijtje gemaakt, meegenomen naar de eettafel (jawel, beide handjes vol!) en heerlijk ontbeten. Letterlijk de stoute schoenen aangetrokken, en weer met de handjes vrij even naar de schuur, en met een emmertje lege flesjes weer terug. Ik liep op wolken!

Tot het moment waar ik bang voor was aanbrak; WAKKER WORDEN!

Maar ik slaap helemaal niet! Holy sh*t, wat is er gebeurd afgelopen avond en nacht? Geen idee. Goed geslapen, en nu ik er over nadenk ben ik inderdaad wakker geweest om even naar de badkamer te gaan (ouwe mannetjes moeten af en toe een keertje extra, hè). Zonder stok, en met een gevoel van energie en kracht zoals ik dat al heel lang niet meer heb gehad.

Met deze wetenschap even mee boodschappen doen, en nee, ik heb geen trek in de rolstoel vandaag. Gisteren heb ik alweer de nodige kilometers gemaakt in Nieuwegein, en dat voel ik nu nog in mijn armen en schouders. Meegelopen de winkel in (mèt stok, want buitenshuis durf ik echt niet zonder), maar niet verder dan het mij inmiddels bekende koffiehoekje. Het voelt echter nog steeds goed, maar ik knoop de waarschuwing van mijn vrouw goed in mijn oren: “niet overdrijven!“.

Rustig bakkie koffie gedaan, krantje gelezen tot ze klaar was met de boodschappen. Nog een tussenstopje, en daarna af naar huis. Nog steeds een beetje euforisch over hoe geweldig ik me toch voel pak ik zelfs een (gelukkig niet zo zware) boodschappentas uit de auto, en breng die naar huis. De bierkratjes werden door de buurvrouw al gebracht, dus dat scheelde alweer. Maar die kratjes moeten wel naar de schuur, en ja, dat kon er nog wel even bij. Één tegelijk, voetje voor voetje, en weer met mijn trouwe steun en toeverlaat in de rechterhand de blauwe kratjes met ieder 12 flesjes (mag geen reclame maken hè) naar de schuur gebracht, ook weer zonder problemen.

En toen was het op…

Klaar. Even zitten, en tja, dan weet je ineens weer wat er aan de hand is, dan realiseer je je weer dat je niet voor niets thuis zit met een lijf dat niet doet wat je wilt en wel doet wat je niet wilt (begin nog te ijlen ook?). Ik heb het gehad, de koek is op. Alle energie die ik nu al een halve dag voelde was verdwenen als sneeuw voor de zon, hoewel het toch “anders” voelt als normaal. Misschien laat de verandering in het medicatiebeleid me beter voelen, want ik krijg minder rommel binnen dan voorheen. Misschien zit het volledig tussen de oren, en moet ik het de komende dagen weer bezuren. Ach ja, C’est la vie…

Hoe dan ook, dit zijn wel de momenten die me motiveren om vooral méér te willen. Meer van dit gevoel, meer van deze heerlijke stukjes léven. Een typisch gevalletje Carpe Diem dus, en ik hèb geplukt. Met beide handen! En morgen, ach, nieuwe ronde, nieuwe kansen…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.