Een bewuste keuze

      1 reactie op Een bewuste keuze

Soms komt er iets op je pad wat je eigenlijk al lang geleden had willen (en moeten) doen. Maar ja, die kloteziekte hè… Die maakt het af en toe lastig om een goede, bewuste keuze te maken. Maar als een ander om hulp roept, wie ben ik dan om ‘nee‘ te zeggen? Dat doe je toch niet!

Als beroepsmilitair werd je, als je iets had waarvoor een ‘normaal’ mens naar een lokaal ziekenhuis zou gaan doorverwezen naar het CMH, het Centraal Militair Hospitaal in Utrecht. Op zich niets mis mee; het is een ziekenhuis als alle andere. Het personeel echter, daar waren de meningen over verdeeld. Een enorm verloop, wisselende kennis- en ervaringsniveaus en motivatie. Al met al wel een aparte omgeving; wij hadden echter geen keuze.

Militair ziekenhuis

Vanwege een recidief hernia probleem onderin mijn rug werd ik daar opgenomen en vervolgens behandeld: een HNP-ingreep volgde. Dit is een operatieve verwijdering van een ingeklapte / ingezakte tussenwervelschijf. Op zich verliep de operatie goed, behalve een medisch foutje dat het verloop van de rest van mijn leven danig zou beïnvloeden. Tijdens het verwijderen van de resten van de schijf heeft de chirurg een zenuwwortel geraakt, waardoor mijn linker onderbeen grotendeels verlamd raakte. Plus nog wat extra ongemakken, waarvan de instabiliteit de meest vervelende was.

Ik zal verder niet uitwijden waar ik allemaal tegenaan ben gelopen om dit aan te kaarten of in ieder geval een erkenning te krijgen. Tot en met het inschakelen van een letselschadeadvocaat toe, die uiteindelijk moest toegeven dat ook hij geen resultaat kon verwachten, omdat het zo’n gesloten gemeenschap betrof. Terwijl deze gebeurtenis overduidelijk het vervolg van mijn carrière in de weg stond. Uiteindelijk heb ik zelf maar ontslag genomen na bijna 23 jaar. Mijn toekomst lag niet meer bij Defensie, juist vanwege de beperking die ik had overgehouden van deze enorme blunder.

BNMO

Gelukkig kwam ik in contact met iemand van de Bond van Nederlandse Militaire Oorlogs- en Dienstslachtoffers (BNMO). Deze club behartigt de belangen van militairen (en tegenwoordig ook mensen van brandweer en politie) die tijdens de uitoefening van hun functie op een of andere wijze letsel hebben opgelopen, psychisch en/of fysiek. Maar ook gevallen zoals ik. Ik kreeg een voorlichter op bezoek; ik kende hem toevallig ook nog (ex-collega van de Luchtmacht), dus het gesprek kwam al snel op gang. Toen mijn probleem eenmaal duidelijk in kaart was gebracht wist hij mij naar de juiste instanties te verwijzen, om alsnog erkenning en compensatie te kunnen krijgen voor de buiten mijn toedoen veroorzaakte ellende.

Deze club vraagt nu om mijn hulp. Na bijna 14 jaar passief lidmaatschap werd het dan ook tijd om eens iets voor deze bijzonder waardevolle club mensen terug te gaan doen. Vorige week heb ik contact met het bestuur gelegd, en man, wat waren ze blij met mijn aanbod om een handje toe te willen steken om hen een beetje te ontlasten. Uiteraard was mijn bedoeling om mijn diensten als ICT ‘er te gaan uitvoeren, maar uiteindelijk heeft men me gestrikt om de financiën van de Afdeling Noord-Brabant te gaan beheren. En en passant af en toe als contactpersoon in mijn regio op te treden.

Weer wat nieuws

Dat dit (gelukkig!) helemaal niets met mijn (neuro)sarcoïdose te maken heeft moge duidelijk zijn. We (mijn vrouw en ik) hebben de keuze hiervoor heel bewust gemaakt. Juist omdat het volledig los staat van mijn aandoening, de patiëntenvereniging en alles wat daar omheen draait. Maar er zijn ook heel veel raakvlakken op het maatschappelijk gebied waar ik wel heel veel mee kan. Want bij de leden van deze club spelen ook heel veel zaken zoals werk, uitkering, keuringen, WMO-voorzieningen en noem maar op. De ervaring die ik binnen Sarcoidose.nl heb opgedaan komt dus ook hier goed van pas.

Helaas gaat dit wel energie kosten, zoals alles wat ik doe energie slurpt. Ik zal dus op andere vlakken wat gas terug moeten nemen, wat niet betekent dat ik zomaar uit beeld verdwijn. Ik blijf me zoveel mogelijk inzetten voor Sarcoidose.nl, maar ik vind dat ik nu veel te veel met mijn aandoening bezig ben, en dat is gewoon niet goed. Af en toe kunnen afschakelen van hetgeen toch al mijn hele leven bepaalt kan alleen maar positief werken. Hoe dan ook, het besluit is genomen; ik heb er zin in! Volgende week begint het inwerken met de huidige Penningmeester; ik ben al druk bezig mezelf in te lezen in de ins- en outs van deze vereniging.

Het voelt goed, dus kan het ook alleen maar goed zijn. Het is een win-win situatie; ik kan mezelf even op andere zaken gaan richten en mijn oude schuld daarmee inlossen. De BNMO vindt in mij een enthousiast bestuurslid, dat zich wellicht met frisse blik nuttig kan maken. Ik weet zeker dat ik daarmee weer een betere balans ga krijgen in mijn leven, en hierin vergis ik me maar zelden.

One thought on “Een bewuste keuze

  1. mfleers

    Wat een leuk vooruitzicht! Ga er van genieten en hou je rust in de gaten

    Reply

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.