En weer terug…

2 min.
En weer terug...

Waar ik bijna 4 maanden geleden euforisch was over de nieuwe medicatie die het mogelijk maakte dat ik weer behoorlijk kon slapen, ben ik weer terug bij af. Soms is de kuur slechter dan de kwaal; dit is nu aan de orde. En weer terug… Naar de slapeloze nachten.


16 weken. Een periode van over het algemeen beter slapen, scherper van geest zijn, me gewoon beter voelen. Allemaal te danken aan een klein, blauwgroen tabletje dat de scherpte van de zenuwpijnen afvlakt en het allemaal wat relaxter laat lijken (het is immers een antidepressivium!). Maar alles komt met een prijs, en daar ben ik wel achter gekomen…

Tijdens mijn 4-wekelijks infuus met biologicals worden ook mijn medische waardes gecheckt, zoals zuurstofgehalte, temperatuur en bloeddruk. Sinds de laatste 3-4 maanden zag men daar de bloeddruk langzaam maar gestaag oplopen; onderdrukwaardes van rond de 100 waren meer regel dan uitzondering, terwijl de bovendruk opliep naar rond de 160. En dat terwijl ik al jarenlang alle 4 weken een bloeddruk liet noteren rond de 125/85, wat dan weer vrij standaard is voor mijn leeftijd en gestel.

Het behandelteam adviseerde mij om dit bij de huisarts aan te kaarten, want wellicht zat daar een onderliggende oorzaak achter, vooral omdat ik de laatste tijd ook regelmatig hoofdpijn had (wat ik eigenlijk nooit heb). Zo gezegd, zo gedaan. Een goede week zelf de bloeddruk opgenomen, en dit aan de huisarts gestuurd. Nadat ik bij haar op controle was geweest toch maar even laten prikken op cholesterol en bloedsuiker. De uitslagen waren niet schokkend; de cholesterol lag zelfs laag voor mijn situatie, maar de bloedsuiker… 10+. En dat is niet goed, en deed me onmiddellijk weer terugdenken aan mijn “Prednisolon-diabetes type 2”.

Ik sprak met haar af zelf een tweetal weken mijn waardes bij te houden, dus bloeddruk en suiker. Maar direct na de 1e keer zag ik ineens de parallel met het starten met de Amitriptyline; sinds ik dat tabletje ben gaan gebruiken steeg mijn bloeddruk gestaag. Ik ben toen direct opgehouden met dit goedje, want dat leek me de beste manier om de waardes met de voorgaande periode te vergelijken.

De bloedsuikerspiegel én bloeddruk begonnen vrijwel direct per dag te dalen. Nu, na 11 dagen is de bloedsuiker gedaald tot net onder de 8, en de bloeddruk naar 126/92. Nog steeds iets te hoog, maar niet meer zo alarmerend. Maar je voelt hem al wel aankomen: ik slaap wel weer een stuk minder goed. Vooral in slaap komen is redelijk dramatisch vanwege de zenuwpijnen in vooral mijn benen. In tegenstelling tot wat ik in één van mijn eerdere blogs schreef ben ik weer “van de dope”…

We gaan zien hoe zich dit gaat ontwikkelen. Ik ben in ieder geval van die vervelende hoofdpijn af (terwijl ik dacht dat het door het weer kwam), en moet me maar neerleggen bij de wat mindere nachten. C’est la vie; hier komen we ook wel weer doorheen!

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: