Enkelband?

      3 Reacties op Enkelband?

Weet je nog? In deze blog beschreef ik hoe blij ik was met mijn nieuwe beensteun (KEVO), wat achteraf een grote teleurstelling bleek te zijn. Dat werkte echt voor geen meter voor mij, letterlijk met vallen en opstaan kon ik me nog net redden. Vanwege het ontwerp en de gebruikte techniek, welke mij zou moeten stabiliseren ging ik juist heel vaak onderuit omdat het apparaat mijn been volledig fixeerde, en dus ook mijn weinige reflexen die ik nog bezit blokkeerde. Not done dus!

Dat apparaat is verdwenen in het enorme gat dat vergetelheid heet. Daar heb ik al heel wat ellende en tegenslag ingeflikkerd; gelukkig is dat gat bodem- en betekenisloos. Er kan nog meer dan genoeg bij, dus kom maar op.

Intussen heb ik vervangend materiaal gekregen. Een week of zes geleden werd door mijn orthopeed een nieuwe afdruk gemaakt van mijn linker onderbeen, je weet wel, die lamme die niks meer doet (net als andere stukjes Rob, maar dat terzijde). Twee weken geleden was dit omgezet in de levering van een splinternieuwe, state of the art EVO (enkel voet orthese). Vervaardigd met een combinatie van carbonstaal, glas- en koolstofvezel, afgewerkt met een prachtig stukje vliegtuigtechniek. 830 gram pure en innovatieve kunst, en helemaal naar mijn eigen contouren gevormd.

Maar: thuisgekomen was de eerste reactie: “het lijkt wel of je een enkelband draagt…”. En bedankt, daar ben je dan al zolang mee getrouwd :-). Gelukkig werkt dit ding net even anders; het helpt me deze keer echt om op mijn benen te blijven staan, en redelijk stabiel te blijven tijdens de weinige stappen die ik nog verzet. Een verademing vergeleken bij dat vorige marteltuig, en een serieuze aanwinst voor me.

Enkelband of niet; i don’t care. Eigenlijk best wel weer cool om iets te hebben dat zo nieuw en uniek is dat niemand anders het nog heeft. In het revalidatiecentrum waar dit hele verhaal werd gerealiseerd kwamen ook vele orthopeden en specialisten kijken hoe dit werd gedaan, inclusief foto’s en video opnames. Deze afgelopen twee weken hebben me al veel meer gebracht dan het hele voorgaande jaar op dit vlak, en ik kijk nu best wel tevreden neer op het resultaat.

Dat dit heel veel pijn, bloed, zweet, tranen en niet te vergeten geld heeft gekost zullen we dan maar vergeten, en de herinneringen daaraan bij de rest in dat gapende gat smijten. Er is door de orthopeed heel veel moeite gedaan om dit, ondersteund door de revalidatiearts van het revalidatiecentrum, bij de zorgverzekeraar voor elkaar te boksen. Want om nu weer € 3350,00 uit eigen zak te moeten betalen vond ik niet zo’n strak plan; ik ben al zoveel geld kwijt aan mijn eigen zorg dat ik bijna niet meer snap waarom we zoveel zorgpremie betalen.

Maar het is geregeld, en ik kan weer vooruit. Ik hoop dat de houdbaarheidsdatum niet te zeer is beperkt; ik wil hier echt wel langer mee gaan doen. Want het is weer zo’n heel kleine aanpassing die mijn dagelijks leven wat aangenamer maakt. En daar ben ik blij mee, enkelband of niet!

3 thoughts on “Enkelband?

  1. Marianne

    Mooi zo, ieder stapje vooruit is er één. En ik vind het wel stoer, zo’n enkelband. Zolang je zeker weet dat ie nergens anders voor dient 🤣🤣🤣

  2. Wim

    Gelukkig heb je weer iets wat je helpt, het blijft maar vallen en opstaan (bijna letterlijk). Succes nu hopen dat het inderdaad langer goed gaat.

  3. Theetje62

    Top. Ziet er minder heftig uit dan het vorige onding, dus. Nu ga ik heel hard duimen dat het ook daadwerkelijk een goede steun is en dat het je helpt. 👍👍👍

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.