Geef me de moed

3 min.
Geef me de moed

Geef me de moed. Geen kreet die je van mij zou verwachten, want ik ben toch eigenlijk altijd positief en verre van depressief.
Dit komt echter niet van mij, het is de titel van een roman van de Nederlandse schrijfster Simone Foekens. Zelf lijdend aan chronische astma, en als partner van een chronisch zieke een ervaringsdeskundige waar het gaat om het omgaan met zo’n aandoening. In de sarcoïdosewereld is zij zeker geen onbekende, en dat lees je tot in detail!


Ik ben geen boekenlezer, althans geen papieren boeken. Sinds ik best veel last kreeg van de over- en ongevoeligheid in mijn vingertoppen vind ik het vasthouden van een boek en het omslaan van de pagina’s geen favoriete bezigheid meer. Ik lees dan eigenlijk alleen nog maar digitaal via laptop of tablet.

Afgelopen week werd mij door mijn vrouw echter een papieren boek onder de neus geschoven, omdat zij vond dat ik daar best meer van zou willen weten (en lezen). Zij is geabonneerd bij een uitgeverij voor de levering van 2 streekromans per maand, die ik wel braaf inboek in de database die ik bijhoud voor haar, maar verder niet inkijk. Dat had ik beter wel kunnen doen in dit geval, want de inhoud maakte mij best wel emotioneel. En dat gebeurt niet heel snel.

De titel Geef mij de moed kan veel betekenen; voor mij was het een trigger om verder te willen kijken. In het kort is het een geromantiseerd verhaal met 2 hoofdlijnen; beide lijnen gaan, jawel, over mensen met sarcoïdose. Over een koppel, en een (toen nog) vrijgezel. En zoiets zie je, helaas, nagenoeg nergens in de boekenrekken liggen. Mijn vrouw had gelijk. Ik-wilde-meer-weten, en ik hoop jullie ook!

Verhaallijn 1, over het koppel geeft aardig aan hoe (de partner van) een sarcoïdosepatiënt de dag doorkomt, en hoe gigantisch de levensveranderende impact voor de partner eigenlijk is. Ik weet dat, maar menig ander niet. Alleen daarvoor is het al de moeite waard om het boek te lezen, want het geeft een bijzonder inkijkje in het leven van zo’n koppel. Het doet ons heel erg denken aan onze eigen situatie, maar het gaat niet over ons hoor!

Verhaallijn 2 gaat over een karakter genaamd Corné, maar wij wisten al heel snel dat dit over Roy moest gaan. Roy is (of was?) vrijwilliger bij Sarcoidose.nl toen ik daar ook allerlei vrijwilligersfuncties bekleedde. Hij deed heel veel voor de regio Gelderland, vaak meer dan hij eigenlijk aankon. Maar puur op karakter deed hij gewoon dat wat hij kon, puur om iets meer te betekenen voor zijn lotgenoten. Het is een goedmoedige, lieve en vooral heel aaibare beer, die voor iedereen open staat.

Juist omdat we Roy zo goed kennen wisten we dit verhaal direct aan hem te linken. Het is heel bijzonder om zo’n ontzettend groot toeval op deze manier te ontdekken, want er wordt maar bitter weinig over geschreven voor de gewone lezer. Medisch-wetenschappelijke literatuur is meer dan voldoende voorhanden, maar daar beginnen we liever niet aan. Daarom is het zo fijn dit boek onder ogen te hebben gekregen, en ik kan het dan ook niet nalaten het hier nog eens extra te promoten.

Het boek is onder meer via bol.com te verkrijgen. Je vindt het op deze plaats:


Langs deze weg wil ik Simone nogmaals enorm bedanken voor het neerzetten van zo’n gedurfd onderwerp in een luchtige romantisering (en het leuke contact dat wij hebben gehad). Zonder af te doen aan de ernst en essentie van sarcoïdose weet zij perfect weer te geven hoe dit kleine wereldje in elkaar zit.
Uiteraard gaat het niet bij iedereen en overal zo, maar wellicht helpt dit om anderen uit te kunnen leggen hoe wij de wereld en het leven met zo’n slopende aandoening ervaren. Dus misschien een kadotip?

In een persoonlijke noot schrijft zij, nog voor het boek begint een alinea die eigenlijk die essentie al precies weergeeft:

Houd de moed om te veranderen wat je kunt veranderen
en blijf slingers ophangen overal waar je komt.
De wereld is mooier met jou.

Met andere woorden: Maak je vooral niet druk om zaken waar je geen invloed op hebt. Wees wie je bent, en wees daar trots op, want je betekent echt iets voor hen die om je geven.
Dat is in ieder geval mijn eigen interpretatie van deze alinea, dat is mijn invulling. En dat heb ik inmiddels als levensmotto aangenomen!

Geef me de moed 002

3 reacties

  1. Top! Dankjewel voor de tip, Rob! Meteen aangeschaft en doorgestuurd naar dochters en echtgenoot. Die kunnen er ook wat van leren 😉

    • Thea Lubbers op 5 jun 2021 om 22:18
    • Reageer

    Wow, dat maakt me sprakeloos. Een boek zoals het leven met sarco (of een andere chronische aandoening) is voor de zieke en partner. Die ga ik ook gauw eens lezen, dank je voor de tip.

  2. Wauw. Verrassend… Ik ga het zeker lezen.
    Bedankt!

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: