Grote beurt

4 min.
Grote beurt

Grote beurt. Niet voor mijn auto, maar voor dat ding dat mij menselijk maakt: mijn lijf. De uitslagen van de ‘normale’ APK, die ik 2x per jaar heb en waar de momentopnames in worden vastgelegd moeten wel worden bevestigd met wat aanvullende, behoorlijk ingrijpende onderzoeken.


Begin deze maand begon de serie met een fikse hoeveelheid bloed, verdeeld over 2 handen vol met buisjes. Inmiddels “druppelen” de uitslagen binnen, en die zien er op zich niet al te beroerd uit (voor zover ik op mijn ervaring mag vertrouwen dat ik het allemaal juist interpreteer). De grote boze marker, de sIL-2R die aangeeft hoeveel sarcoïdoseactiviteit er in mijn lijft rond raast is wat gezakt, maar zit nog steeds boven het acceptabel maximum.

Vervolgens kreeg ik vorige week een PET-scan, ditmaal op mijn eigen verzoek van het hele lichaam. Puur gevoelsmatig; ik heb het idee dat er buiten mijn torso, wat normaal gesproken wordt bekeken meer te zien is dan gewenst. Mijn altijd luisterende en bijzonder empathische arts in het St Antonius ziekenhuis ging daar volledig in mee, dus dat was geregeld. De prijs voor dit alles was uiteraard weer 2 dagen op koolhydraatvrij dieet; nadeel: kotsmisselijk van eieren, vlees, vis en water. Voordeel: ruim 2 kilo eraf in die 2 dagen. Al met al heeft JC weer gelijk: ieder nadeel heeft zijn voordeel.

Uiteraard ging het niet allemaal van een leien dakje. Omdat het een afwijking van het normale protocol was stond e.e.a. niet helemaal juist in het systeem verwerkt, waardoor men ervan uitging dat het wederom een torsoscan zou worden. Aangezien ik anders had afgesproken werd dit opnieuw bekeken, en kwam men tot de conclusie dat het inderdaad een “full body scan” moest zijn. De reeds ingezette procedure werd afgebroken, de scanner omgebouwd naar volledig, en ik ging opnieuw de (splinternieuwe) scanner in. Mooie ontwikkeling: waar ik 4 jaar geleden nog een uur in dat ding lag was het nu met 20 minuten gedaan (toen het eenmaal klopte).

Vandaag een drukke dag om alles af te werken. Voordat ik naar de keurmeester kon eerst nog “even” naar Utrecht, om daar een CT-scan van de longen te laten maken. Normaal gesproken gebeurt dat tegelijk met de PET-scan, maar ja, als je zo nodig zelf meerwerk wilt laten uitvoeren moet je bereid zijn daarvoor de prijs betalen. Eigen schuld, dikke bult. Geen probleem overigens: aanmelden, scanner in, infuusje prikken voor de contrastvloeistof en gaan. Tijdens de scan wat ademhalingsoefeningen, en binnen 10 minuten weer buiten. Af naar Nieuwegein voor de rest.

Drie uur om dood te slaan. Geen probleem, laptop mee, en alvast dit verhaal opzetten. Gewoon omdat ik daar nu de tijd voor heb, want op het moment heb ik het dusdanig druk met al mijn vrijwilligerswerk voor de Veteranen dat ik niet aan dit soort zaken toekom. Dus al wachtende op de resterende 2 onderzoekjes (longfunctie en diffusietesten) maar even typen.

De beide testen waren supersnel klaar deze keer. Misschien heeft mijn gevoel mij bedrogen dat er misschien meer aan de hand is, want de specialiste die de testen afnam was verbaasd dat het allemaal zo goed ging met eigenlijk, voor mijn situatie, heel behoorlijke uitslagen. Nu nog een halfuurtje wachten op de APK keurmeester, AKA mijn altijd vrolijke en meelevende arts.

Zoals gewoonlijk stroomde de wachtkamer voor mijn ogen leeg, en bleef ik weer eens als allerlaatste zitten. Zelfs de receptie was verlaten. Maar goed, uiteindelijk, tegen vijf uur kwam hij me dan toch halen. Het wachten was de moeite waard; na wat luchtige babbels over vakantie, opladen en wat ons allemaal wellicht te wachten staat i.h.k.v. de Coronacrisis kwamen we toch uit bij de uitslagen.

En die waren veel beter dan verwacht, tenminste, voor zover het zijn verantwoordelijkheid aangaat. Alle bloedwaardes zijn acceptabel tot zelfs zeer goed, de PET- en CT-scans laten geen onverwachte of verslechterde zaken zien en de functietesten waren helemaal top. Niets aan de hand, dus mijn onheilspellend voorgevoel van een paar maanden geleden dat maar bleef sluimeren had het eens een keertje verkeerd. En dat is best zeldzaam!

Tegen de klok van zessen vertrok ik, maar niet zonder weer eens in een onderzoekstraject te zijn beland. Een van de promovendi heeft een vastgelopen onderzoek voor een betere diagnostiek voor DVN opgepakt, dat helaas in Maastricht, met het vertrek van een zekere vrouwelijke hoogleraar (mijn oud hoofdbehandelaar) niet verder is doorontwikkeld. De onderzoekster gaat behoorlijk voortvarend te werk, en mijn arts vond dat ik (weer eens) de ideale kandidaat was om in dit onderzoek een fikse rol te spelen.

Omdat ik hier natuurlijk geen nee tegen kon zeggen was hij dankbaar met mijn toezegging (die hij uiteraard al had verwacht), want als ik er al niets meer aan heb kan ik er wellicht vele anderen weer meer helpen. Onderzoek vraagt wel te onderzoeken objecten. En ja, ik ben er weer ingetrapt. Niet alleen omdat ik graag alles wil weten, maar vooral om een kans te helpen creëren om dit voor vele mensen nijpende probleem de wereld uit te helpen. Het wordt een meerjarig project, maar ja, als het goed is ben ik hier nog wel een poosje…

Ik zeg het nog maar een keertje: blijf verstandig, gezond en laat je niet gek maken door al die indianenverhalen. Covid-19 is heel echt, en heel tastbaar. Kijk en luister maar eens goed als je in een ziekenhuis bent; de spanning en onrust is in iedere hoek te voelen en vinden. Ontkennen heeft totaal geen zin, daarvoor zijn er teveel slachtoffers gevallen. Wees vooral eerlijk tegen jezelf, dat is al een flinke stap voor sommigen…

grote beurt 003

2 reacties

  1. Een keer wat anders dat je lijf het mis had. Wel mooi dat de rest goed is.
    Fijn ook dat je mee gaat werken aan onderzoeken naar DVN om jezelf en anderen beter te kunnen laten helpen als DVN beter bekend is in ziekenhuizen.

    • Marianne op 27 aug 2021 om 08:59
    • Reageer

    Wat heerlijk dat je het zo mis had en dat het nu even gewoon goed met je gaat!!
    Houwen zo!!!

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: