Kom jij ook?

      3 Reacties op Kom jij ook?

Weet je wat nu zo leuk is aan een vereniging? Je maakt deel uit van iets gemeenschappelijks; je deelt samen iets wat anderen niet hebben, kunnen of willen. Iedereen weet dat je bij een sportclub gaat om jezelf te trainen, je te meten met mede-fanaten of gewoon een stukje ontspanning te zoeken, je hoofd leegmaken en noem maar op. Iedereen heeft daar wel meer dan één reden voor, en dat is mooi.

Het is dan ook heel fijn als je na je sportbeurt ergens een plekje kunt vinden om even lekker bij te komen, lekker bijkletsen met andere leden al dan niet onder het genot van een hapje en/of drankje.

Maar: heb je er weleens bij stilgestaan wat er allemaal bij komt kijken om jou je de mogelijkheid te bieden om je hobby of sport te kunnen uitoefenen in verenigingsverband? Vast wel, maar misschien zie je iets over het hoofd daarbij. Iets dusdanig belangrijks, dat het niet eens in je op zou komen als je er niet op zou worden gewezen!

Hoe denk je dat de ruimte waar je je tijd doorbrengt wordt schoongehouden, nee sterker nog, wie denk je dat de deur voor je opendoet? Wie zet de koffie, zorgt voor een hapje en ruimt jouw rommel achter je op? Juist ja, een van de vele onmisbare, maar helaas meestal onzichtbare vrijwilligers. De vrijwilligers die natuurlijk niet alleen bij hobby- en sportverenigingen actief zijn, nee, er zijn ontelbare verenigingen te bedenken die helemaal niets met een leuke vrijetijdsbesteding te maken hebben!

Ik doel hierbij aan de enorme hoeveelheid mensen die zich inzetten in een of meerdere patiëntenverenigingen. Noodzakelijke groepen mensen die graag, meestal belangeloos en met ontembaar enthousiasme zichzelf dienstbaar maken voor het algemeen belang van de leden van die verenigingen. De groep mensen die, als zij allemaal hun activiteiten zouden staken het gehele land onmiddellijk in een chaos zouden omtoveren.

Nu klinkt het allemaal een beetje aan de overdreven kant, daar ben ik mij best wel van bewust. Maar ik zal eens inzoomen op de patiëntenvereniging waarvoor ik me met hart en ziel inzet: de Sarcoïdose Patiëntenvereniging Nederland (afgekort SBN). Zonder in te gaan op wat ik daar dan allemaal doe zal ik de gang van zaken een beetje schetsen.

Alle werkzaamheden van de SBN worden uitgevoerd door vrijwilligers. Het bestuur bestaat dus ook in zijn geheel uit vrijwilligers, en daarnaast zijn nog zo’n 50 anderen, waaronder ikzelf actief met van alles en nog wat. Zolang het maar te maken heeft met deze ziekte, en het uitdragen van de boodschap van de SBN: Zet sarcoïdose op de kaart, zoveel en vaak mogelijk! Deze zeldzame ziekte is gebaat met alle aandacht die het kan krijgen; niet omdat het “maar” een kleine groep mensen betreft die eraan lijden, nee, juist omdat het niet zo vaak voorkomt hebben we als SBN (jazeker, je leest het goed, ik schreef “we”, want samen zijn we de SBN!) de taak om zoveel mogelijk te doen om onderzoek en behandelingen in het nieuws te krijgen.

Er is veel te doen. Van het geven van voorlichting, bijeenkomsten organiseren en bijwonen, stukjes schrijven voor de website of het kwartaalblad “SarcoScoop”, of gewoon het delen van je eigen ervaringen tot zelf een bestuursfunctie uitvoeren: het kan, nee móét allemaal gebeuren!

Natuurlijk krijg je een keurige introductie, en samen wordt er gekeken naar de juiste plek voor jou in de organisatie. Je hoeft echt niet “hoog” opgeleid te zijn; heel vaak is gezond verstand en je eigen ervaring al meer dan genoeg om niet alleen de leden van de vereniging, maar álle sarcoïdosepatiënten te kunnen helpen. En, daar waar nodig, kan je cursussen en trainingen volgen om jezelf nog beter te kunnen inzetten, met nog minder moeite.

Neem nou afgelopen zaterdag. Toen zaten we met dik 30 vrijwilligers bij elkaar in Nijkerk voor een dagje vrijwilligerstraining. Deze stond in het teken van “Verbinden, Inspireren, Motiveren” onder leiding van een zeer professioneel en enthousiast trainer: Arturo Massaro van de Dreamschool (http://www.dreamschool.life/). Wij kenden hem al van een eerdere training, maar iedere keer is het weer geweldig om door deze man te worden geconfronteerd met alle mogelijkheden die in jezelf zitten.

Een leuke, en leerzame training, waarbij de nadruk lag op het werven van vrijwilligers: hoe ga je mensen over de streep trekken om vrijwilliger te worden, en natuurlijk vooral bij de SBN? Ik geloof dat ik daar op dit moment al druk mee bezig ben, nietwaar? Maar het belangrijkste van de dag was: het weer ontmoeten van al die vrijwilligers waarmee we de SBN maken tot wat het is. Van een reünie met oude bekenden tot het verwelkomen van nieuwe collega’s, het was gewoon weer een feestje om hieraan deel te nemen.

Dus als je nog niet bent afgehaakt tijdens het lezen van dit verhaal, en je wilt net dat beetje verschil maken voor een ander, overweeg dan eens om een keertje contact op te nemen met één van de vrijwilligers (kijk maar eens op de website van de SBN: https://sarcoidose.nl). Je kunt natuurlijk te allen tijde ook bij mij terecht…

Ik houd niet van slijmen en smeken, maar ik vraag dit met een schoon geweten omdat het een nobel doel dient. Dus: Alsjeblieft, denk er eens over na? Kijk eens wat het voor jou kan betekenen, en probeer je maar eens in te denken hoe jij het zou vinden als iemand anders iets voor je kan betekenen. Zomaar je buurman, of een wildvreemde. Maar iemand die iets voor een ander over heeft, en daar zelf ook nog eens wat van kan opsteken. En daar natuurlijk ook zelf veel voldoening en energie uithaalt.

I rest my case…

3 thoughts on “Kom jij ook?

  1. Arturo Massaro

    Mooi met passie geschreven stukje over een heel sterke en inspirerende groep vrijwilligers! Zij werken met hart en ziel voor deze belangrijke vereniging en verdienen extra hulp. Zeer fijne groep mensen om voor te mogen werken.




    1



    0
  2. levenmetsarcoidose

    De kracht van een vereniging zit net in de band die je samen hebt. In ons geval is dat helaas de ziekte sarcoïdose maar SBN is een duidelijk bewijs dat we zoveel meer zijn dan patiënten. We zijn lotgenoten, vrienden, mekaars ‘oppeppers’ en de vrijwilligers die dit allemaal draaiende houden, daar kan je alleen maar dankbaar voor zijn. 😉




    1



    0
  3. Theetje62

    Dat lukt me nooit. Ik kan geen dingen onthouden en zit volgens geliefde familie en vrienden binnen 10 minuten als een zombie te staren en neem niks op. Daarom moet er altijd iemand mee naar controle’s. 😢😢




    1



    0

Geef een reactie