Nieuwsflash

⏱ Leestijd: 2 minuten.
Nieuwsflash 1

Even een nieuwsflash. Geen leuk nieuws, maar wel nodig om alles een beetje zuiver en in de juiste context te houden.

Het is klaar. Vanaf gisteren maak ik geen deel meer uit van het vrijwilligerskorps van het eens door mij zo geliefde Sarcoidose.nl, de sarcoïdose patiëntenvereniging in Nederland. Het afscheid van mijn taken zat er al heel lang aan te komen, maar het einde kwam abrupt en voelde aan als ontslag op staande voet onder bedenkelijke motivatie.

Ik zal niet tot in detail gaan uitweiden over de redenen en oorzaken waarom dit zo plotsklaps is gebeurd. Laat ik mij beperken tot de kern van de zaak: een onoverkomelijk conflict met dat wat er nog aan bestuur van de vereniging over is.

Ruim vier en een half jaar heb ik me ingezet voor de club, waarbij ik alle technische knowhow die ik maar kon bemachtigen heb gebruikt om de club naar een hoger niveau te tillen. En dat is aardig gelukt, uiteraard mede door het professionele en adequate team van Stichting MEO, de dienstverlener van de vereniging.

Afgelopen zondag viel plotsklaps het doek. Vanwege een zeer onprofessionele ingreep kon ik mijn werk niet meer doen, en iedere vorm van uitleg bleef uit. Pas op de woensdag werd mij in een telefoongesprek verteld wat er was gedaan, waardoor e.e.a. wel op zijn plaats viel. En de woede alleen maar toenam, want een stinknormaal “sorry” kon er tot op heden niet vanaf.

We zijn allemaal mensen, en maken allemaal fouten (niets menselijks is mij vreemd). Maar als mens met elkaar omgaan betekent ook af en toe toegeven dat je het verkeerd hebt gedaan, en dat het je oprecht spijt. Omdat juist dat achterwege bleef ben ik met onmiddellijke definitief en onherroepelijk gestopt met mijn werkzaamheden voor deze club.

Waarom dan deze blog? Nou, omdat de verklaring die het bestuur heeft gepubliceerd en naar alle vrijwilligers heeft gestuurd een politiek correct verhaal is, waarbij alle blaam, je raadt het al, bij mij komt te liggen. Terwijl ik totaal niet weet wat ik verkeerd gedaan zou moeten hebben.

Hoe dan ook: dit is mijn kant, en diegenen die mij kennen weten dat ik altijd open en eerlijk ben. Als ik iets fout doe, dan zeg ik dat. Dus als mij onrecht wordt aangedaan, dan zeg ik dat ook. Bij deze; ik verwacht helemaal niets meer. Maar pijn in mijn hart doet het wel, want wat ik daar heb gedaan maakt me nog altijd een beetje trots.

Eén reactie

  1. Tjesus Rob, wat rot!!!
    Het goede deel is dat je het nu eindelijk wat rustiger aan kan doen en je helemaal kan storten op je nieuwe baan. En laat verder iedereen barsten!

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

QR-code

Deze website gebruikt cookies. Door op OK te klikken ga je hiermee akkoord.