Respect!

      Geen reacties op Respect!

Onverwacht. Verrassend. Ontroerend! Op een plaats waar je het niet zou verwachten: een volslagen onbekende loopt naar me toe om me de hand te schudden, heel zacht het woord “Bedankt” fluisterend. En waarom? Ik denk zomaar dat alles draaide om mijn hoofddeksel, in combinatie met mijn rolstoel…

Gisteren stond een bezoek aan het optreden van de Britse rockband “Muse” in het Goffertpark in Nijmegen op het programma. Deze dag was gepland door onze jongste zoon met zijn partner, als cadeautje voor mijn 59e verjaardag. We waren al een aantal jaren van plan om dit samen te doen, maar iedere keer gooide mijn fysieke conditie flink wat roet in het eten. Om maar te zwijgen van mijn aversie tegen (of angst voor?) grote mensenmassa’s, want bij zo’n optreden heb je het al gauw over 50.000 tot 100.000 mensen om je heen…

Nu kwam het er eindelijk van. Ik voel me goed, en zet alles op alles om gewoon te doen wat ik wil. Het “kunnen” schuiven we dan gewoon opzij. Het was nog onzeker of ik met mijn rolstoel op het speciaal daarvoor aangelegde “rolstoelplatform” terecht zou kunnen; bij Mojo (organisator) gaat dit soort dingen wel vaker fout. Gewoon gaan, en we zien wel… Na wat heen en weer gediscussieer met de dienstdoende “Crowd Controller” is het uiteindelijk toch nog gelukt om een plaatsje te bemachtigen, samen met mijn schoondochter als begeleider.

Aangekomen in Nijmegen (zonder noemenswaardige vertraging, want we waren erg vroeg) konden we vanwege mijn parkeerkaart vlakbij de ingang parkeren, en ons in de in de schaduw van een haag tegen de warme zomerzon (29 graden) voorbereiden op wat ging komen. Vanwege de hete zon en de locatie op een open veld had ik een pet op, want zittend in een zwarte rolstoel zou ik het al warm genoeg gaan krijgen. Een heel bijzonder hoofddeksel, want op de voorkant prijkt het trotse Veteranen insigne, vergezeld van de pakkende tekst “WE ARE A BAND OF BROTHERS IN ARMS“. En ik denk, nee ben er eigenlijk zeker van dat deze pet de man heeft bewogen mij zo respectvol de hand te schudden.

Ik was in eerste instantie verbaasd, want ik wist zeker de man in kwestie niet persoonlijk te kennen. Maar het besef kwam al snel, omdat de familie natuurlijk vroeg waarom die man dat deed. Naar mijn mening heeft deze man een warm hart voor veteranen, en geeft dat op die ontzettend respectvolle en warme manier te kennen. Het gebeurt dus niet alleen in de USA en in het VK; ook hier gebeurt het dus zomaar uit het niets. Ik heb het al wel eerder meegemaakt, maar nog nooit zo spontaan en gemeend (meestal nadat iemand een gesprek heeft opgevangen, of wanneer je van een veteranenevenement afkomt). Zo’n teken van respect, zoiets doet je goed. Ik zou willen dat meer mensen wat meer respect tonen voor hen die net iets meer doen of hebben gedaan voor de gemeenschap; niet alleen veteranen, maar denk ook eens aan politiemensen, medisch personeel, brandweerlieden en noem maar op.

Wat een manier om een tot op dat moment al onvergetelijke dag te beginnen. Wetende dat ik al zo’n 15 jaar niet meer zoiets had bijgewoond, en dan ook nog eens zo’n mooi moment meemaakt. Mijn dag kon niet meer stuk. Het concert was echt supergaaf; de voorprogramma’s wat minder, maar de show van Muse: fantastisch! Wat een ongelooflijke vakmensen; drie volslagen briljante musici die het met slecht een klein beetje ondersteuning en een gi-gan-tisch groot beeldscherm (20×30 meter of zo) allerlei waanzinnige opnames en effecten de geweldige muziek wisten om te zetten naar een ongekende belevenis. Ik daag iedere band (let wel: 3 man!) uit dit te overtreffen; veel succes!

Tegen het eind van deze manifestatie kwam er van onder het podium een enorm gevaarte omhoog; een mega grote pop in de vorm van een “alien” van zeker 10 meter hoog. Dit gedrocht, bestuurd door 2 “puppet masters” bovenin de podium opbouw symboliseerde het thema van de tour die deze band op dit moment uitvoert: de “Simulation Theory“. Dit achtste album van deze band is voor deze tour gemixt met meer of minder bekende stukken uit de voorgaande albums, van het succesnummer “Supermassive Black Hole” via het onmiskenbare “Uprising” naar “Dig Down“, “Algorithm“, “Take a Bow” en “Get Up and Fight“. Pure waanzin op een podium… Wat een show!

Gesloopt. Dat is het gevolg van een toch al drukke periode, afgesloten door deze intense belevenis. Maar ik geniet met volle teugen van alles wat me nu overkomt; ik heb mijn laatste restje energie daar graag voor over. Ik leef weer, en voel me weer mens, ik voel me weer… GOED!

MUSE – The Simulation Theory tour – 27 juni 2019 – Goffertpark Nijmegen. Een stukje kijken? Klik hier…

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.