Volle bak!

Mobiliteit op nummer een

Je hebt soms van die dingen waar je oprecht echt blij mee bent. Meestal zaken waar je lang naar hebt uitgekeken, voor hebt gespaard etc. Maar ook vaak dingen die, op het moment dat je ze eindelijk in handen hebt net niet perfect zijn. Wel goed natuurlijk, anders zou je het niet aanschaffen. Maar waar je geen 100% voldoening van hebt omdat het in de praktijk nog weleens anders uit kan pakken.

Zo hebben we in 2016 een Suzuki Vitara aangeschaft om een wat hogere instap en zitpositie, en voldoende laadruimte te krijgen voor mijn rolstoel en andere zaken. Dat ging op zich uitstekend, tot ik een andere rolstoel kreeg. Deze was behoorlijk groter en zwaarder, en paste er eigenlijk maar net in. En daarmee zat ook de kofferbak direct helemaal vol. Een tweede nadeel: het brandstofverbruik. Voor zo’n auto mocht je uitgaan van 1:15 tot 1:16, terwijl in de praktijk de 1:14 amper gehaald werd. Tel daarbij op de wat mindere stuureigenschappen, en de ergernis was geboren.

Tijdens een onderhoudsbeurt kreeg ik een Hybride Toyota (Auris) mee; ondanks het grote nadeel dat deze veel te laag was qua instap en zitpositie beschikte deze wel over de nodige laadruimte, en door de hybride aandrijving ook nog eens lekker zuinig. Bij het verder kijken naar Toyota viel mijn oog op de C-HR, de hybride cross-over die we inmiddels alweer 8 maanden hebben. Een hoop gedoe verder kon ik de Suzuki goed verkopen, en dus de C-HR besteld.

Nu, bijna 8 maanden en 15.000 kilometer verder hebben we ook hier een eerste (en enige!) ergernis ontdekt. Ondanks de ruime kofferbak (377 liter) waar mijn zware rolstoel heel makkelijk inpast blijft er toch te weinig ruimte over voor de dagelijkse boodschappen; een kratje past er net niet meer bij, en kunnen er 2 boodschappentassen in. En dan: volle bak… Alles wat je extra wilt inladen moet dus ergens anders een plekje krijgen. Dat betekent het smalle deel van de achterbank plat, want aan de brede kant zit de rolstoel. Dan kan er wel genoeg in, maar het is allemaal behelpen, met een behoorlijk risico de boel te beschadigen.

En toen… Kwam de nieuwe Toyota RAV4 in beeld. Die Japanners hebben zeker niet stilgezeten; een volledig nieuwe auto, ontwikkeld met de nieuwste hybride- en motortechnieken. En het ziet er ook nog eens erg fraai uit. Ik hoor nu alweer mensen denken ‘Wat? Na nog geen jaar alweer naar een andere auto kijken?’, en dat is terecht. Maar: de ergernis van het chronisch ruimtegebrek is ook iets waard om te laten verdwijnen. Dus ga je zoeken naar een oplossing, of op zijn minst een alternatief. Mits het haalbaar is; het moet wel acceptabel blijven zonder jezelf in een vervelende situatie te manoeuvreren.

Het kan, en gezien alles wat er de laatste jaren is gebeurd met lijf en leden vinden we dat we het ook gewoon moeten doen zolang we er nog van kunnen genieten! En dus begon de zoektocht; via heel veel zoeken op internet, contacten met de importeur (Toyota Nederland), diverse dealers en fora werd het beeld van de beoogde nieuwe auto steeds completer. Tot de uitnodiging van Toyota op de mat viel: 8 december, een dagje kennismaken met de nieuwe auto. Er was een mooie onthulling gepland in het Louman museum (daar waren we al eens eerder geweest, zie deze blog), en we hadden volop gelegenheid de auto in verschillende varianten te bekijken. Er liep ook genoeg personeel van Toyota rond om een fatsoenlijk gesprek mee te voeren, waaronder een aantal sales mensen van importeur Louman & Parqui; dit leidde uiteindelijk tot het plaatsen van een pre-order voor een nieuwe RAV4, te leveren in mei 2019.

De laatste stap: de gang naar een dealer om de levering te bespreken en de onderhandelingen te starten m.b.t. de inruil c.q. verkoop van onze prachtige C-HR. Mijn eigen dealer kreeg gisteren als eerste de kans een fatsoenlijke offerte op tafel te leggen; na een tweetal gesprekken hadden we een concreet bod. Maar: daar was ik niet helemaal tevreden mee, dus vanmorgen naar een andere dealer, waar ik ook al eens eerder was geweest om daar eens te horen hoe zij erin stonden. En wat een bod kreeg ik daar… Onverwacht goed, en mede door de gemoedelijke sfeer tijdens het gesprek in een klein familiebedrijf ter plaatse de knoop ook maar direct doorgehakt. Na diverse kleine aanpassingen en het elkaar over en weer uitdagen om nét dat beetje verder te gaan lag er een contract voor me dat ik gewoon moest tekenen.

Het is dus geschied; de koop is gesloten en medio mei komend jaar mag ik de blauwe C-HR verruilen voor een mooie zilver met zwart metallic, vierwiel aangedreven hybride Toyota RAV4. Met natuurlijk alle hulpmiddeltjes en nieuwe snufjes, all-seasonbanden, extra beveiligingen en een kofferbak van bijna 750 liter kunnen we er hopelijk nu wel een paar jaar mee vooruit. We gaan het zien; de komende jaren moet ik nog veel kilometers slijten van het ene ziekenhuis naar het andere. Leuke bijkomstigheid: mocht de file te lang zijn kan ik er ook nog eens languit inliggen…

3 reacties

  1. Ik denk nog wel eens met weemoed terug aan Rob, de Saab man. Wat was je daar altijd gek mee. Jammer dat dat niet meer gaat, goed om te zien dat je nog positief in het leven staat, ondanks de beperkingen. En ja, ik lees al een tijdje mee 😉

    Groeten uit Nijnsel !

    1. Richard, wat gaaf weer van je te horen. Af en toe zie ik iets van je voorbij schieten, dus de lifesigns waren er.
      Ach je weet zelf hoe het werkt, en ik heb al lang gekozen om positief te blijven. En dus ook deze stap is er eentje uit de bak “zolang het nog kan” en “bucketlist”.
      Groet aan Lisette, hoop je weer eens te zien man!

  2. Wat fijn dat je nu een auto hebt gevonden waar én de rolstoel én de boodschappen in kunnen. Mocht je in slaap vallen, welterusten. Nu wachten tot het mei is, sterkte.

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt cookies. Door op OK te klikken ga je hiermee akkoord.