Wintertijd

      2 Reacties op Wintertijd

Het zal je niet ontgaan zijn: de winter is aangekomen in Nederland, en laat direct zijn sporen na. IJzige koude, vocht en sneeuw beheersen het straatbeeld, en er worden records gevestigd op de weg met het aantal files, ongevallen en afgelaste evenementen. Nederland ligt voor een groot deel plat, want lang niet iedereen kan zich zo snel aan de wisselende omstandigheden aanpassen.

Mij persoonlijk raakt het niet zo, tenminste niet nu. Ik hoef nergens heen, en dat geeft me mooi de tijd en gelegenheid om weer eens een oude hobby van me op te pakken. Ik kan nu weinig aan mijn palmbomen doen, behalve lijdzaam toezien hoe moeilijk zij het hebben onder deze weersomstandigheden; deze hobby gaat letterlijk in de ijskast voorlopig. Dat geldt ook voor mijn tweede passie: het barbecue seizoen is voorbij, en ik ben niet zo’n die hard die onder deze omstandigheden een stukje vlees gaat bakken, ook al zou ik dat wel kunnen onder het afdak.

Nee, het is de oude passie van het edele Snookerspel. Een spel waarin ik zelf alleen in theorie behoorlijk bedreven was; ik was een zeer matige speler, maar wel een, al zeg ik het zelf goede referee (scheidsrechter) en wedstrijdleider. In deze tijd volgen de professionele toernooien elkaar in rap tempo op, en deze week is het de beurt aan de UK Championship; een jaarlijks terugkerend evenement waar alle gerenommeerde spelers van niveau aan meedoen. Geen sneeuwballen, maar snookerballen zullen we maar zeggen :).

Reden genoeg om iedere dag (voor zover mogelijk) lekker in mijn relaxfauteuil op ons prachtige 55″ curved HD-scherm naar deze wedstrijden te kijken. Heerlijk ontspannend, en met heel veel herkenning. Ik ken best wel wat van deze mensen, zowel spelers als referees. Ik ken de regels op mijn duimpje (ik heb immers referees opgeleid in mijn tijd), en ook aan spelinzicht ontbreekt het me nog steeds niet. Volgens mij is het net zoiets als fietsen: je verleert het niet echt.

Dit schrijvende is de finale bezig, dat betekent dus vanavond einde toernooi. Komt mooi uit, want ik heb het de komende tijd nogal druk. Allerlei zaken vullen onze agenda, van het ophalen van nieuwe brillen, het aanmeten van een nieuwe beenbrace in Eindhoven, mijn halfjaarlijkse PET/HRCT-scan en drie dagen later de cardiologische checkup, beide in Nieuwegein en mijn eerste bestuursvergadering van de SBN, die ik ook aan het voorbereiden ben.

Want wat komt er een pak informatie op je af als je gaat beginnen met inwerken op een bestuursfunctie; lezen, lezen en nog eens lezen. Als coördinator had ik al redelijk wat te doen, maar nu moet ik me op een heel ander niveau gaan storten, dus dat betekent niet alleen de actuele documenten doornemen, maar ook de recente historie. Ik zal toch moeten weten wat er allemaal aan de huidige besluitvorming is voorafgegaan, en vooral hoe de beleidsvorming vorm heeft gekregen.

Maar ik doe dat met plezier, want ik heb er écht zin in! Ik vind het heerlijk om mijn huidige, stabiele conditie in te zetten voor dat ene doel dat mij het meest bezig houdt en aanspreekt: het verder uitbouwen van mijn kennis op het gebied van sarcoïdose, en daardoor meer  kunnen betekenen voor mijn lotgenoten en hun omgeving. En en passant er zelf ook nog eens wijzer, en dus beter van worden is dan de ultieme win-win situatie.

Vooruitlopend op volgend jaar heb ik alvast de balans opgemaakt: na het vullen van mijn jaarplanner met vergaderingen, trainingen en zoveel mogelijk alvast de lopende onderzoeken en behandelingen ben ik al in 32 van de 52 weken actief. Gezien mijn ziektebeeld zullen daar nog best de nodige afspraken bijkomen, dus ik weet wat me te wachten staat. Maar ik weet ook dat ik bijtijds mijn rust moet nemen om dat allemaal goed te kunnen volhouden; ik zal niet meer in de bekende valkuil trappen van “ik voel me goed, dus ik kan nog wel even doorgaan“. Ervaring maakt wijs…

Tenslotte een kleine update over onze lifestyle change: bijna acht kilo kwijt in vier weken, dat geeft de burger moed. Ik voel me er prima bij, vind het heerlijk om een aantal uren in de keuken door te brengen om de meest heerlijke creaties op tafel te kunnen toveren. Het gaat me steeds beter af, ondanks af en toe een wat minder smakend geheel. Maar al doende leert men, en zolang het leuk is zal het me worst zijn. We gaan dus vrolijk verder op de ingeslagen weg; het resultaat is er en motiveert alleen maar meer om vooral door te zetten. Zelfs met de feestmaand voor de boeg, met de onvermijdelijke dinertjes en overige verleidingen op het programma, waarvan ik de eerste al heb gehad en goed doorstaan.

Ik meld me weer over een dag of tien, want dan heb ik echt iets te melden. Dan weet ik de uitslagen van de scan, en de cardiologische stand van zaken. Tot dan wens ik jullie allemaal een fijne winter; het blijft tenslotte een bijzonder seizoen.

2 thoughts on “Wintertijd

  1. Theetje62

    Mooi geschreven. Ik schrik alleen van de hoeveelheid afspraken. Dat zijn er nogal wat.
    En wat dat koken betreft: daar hou ik ook van en vind het leuk om steeds iets nieuws uit te proberen.
    Fijne feestdagen wens ik je alvast.

Wat vind je van dit verhaal? Leuk om te weten!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.